TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

strandgrafiek

De zee als grafisch kunstenares …

© Elisabeth Foerier

reünie

reünie

Mysterie I , monotype

ze zaten aan de tafel
vijf kinderen bij elkaar
een zachte wenk van mama
in zusjes’ handgebaar
een lichtje van de papa
in broertjes fonkel ogen

ze zaten aan de tafel
en zagen bij mekaar
de sterke neus van mama
hun dunne grijze haar
de rimpeltjes van papa
in meer dan een gebaar

ze zaten aan de tafel
en lachten met mekaar
twee oma’s en drie opa’s
vijf wezen die wel wisten
hoe ze hun ouders misten
aan de grote tafel daar …

   © Elisabeth Foerier

oerbos

het oerbos huilt
er is weer
zwaar op ingehakt
de huid van
moeder aarde
is geschonden

maar zij laat zich
niet straffeloos
verminken
door slechts
de mens …
haar wraak is raak

ze blaast verschroeiende
stormen en houdt
de wolken droog
belet de bloesems
om te bloeien
vruchten om te groeien

de mens
die kapt en hakt
denkt zich de sterkste

vernietigend, verzwakt

de mens
heeft moeder aarde
nodig om te leven

maar zij kan zonder hem …

© Elisabeth Foerier

twijfelboom

Stoere boleik kan niet kiezen tussen zomer en herfst …

 

geschonden

geschonden

geschonden

wat geschonden is
kan zoveel
schoonheid geven

wie getekend is
is kunstig
mooi

verdriet
staat het geluk
niet in de weg

de vreugde
laat zich plukken
in de warmste serres
van het hart

 

© Elisabeth Foerier

 

gemak

gemak

gemak

een slak
kruipt op haar dooie gemak
en onverdroten…

ze komt er
net zo goed als een kikker

ondertussen
heeft ze intens genoten….

 

© Elisabeth Foerier

weten

weten, foto

weten

we kijken
en denken
ik weet het wel
we zien niet
dat we
niet weten

ons moeder
zei steeds weer :
’t is MAAR
een gedacht
zij heeft het dus
altijd geweten…

© Elisabeth Foerier

boomportretten

Bomen, getekend en gevormd door hun leven …

© Elisabeth Foerier

moeder maria

MARIA.     Olie op doek, 1997, © Elisabeth Foerier

 

De dag dat ik
in deze wereld gleed
vanuit je duistere buik
heb ik naar lucht gehapt
als een vis die
op het droge kwam …

ik was er bij in mei
toen jij
als een vis op het droge
nog twee keer hapte naar lucht
om dan in een duisternis
te glijden voor altijd

maar is dat zo ?

sindsdien
heb ik je vaak zien komen
in mijn nachtelijke dromen
in licht gehuld
en met een warme lach…

© Elisabeth Foerier

strandstillevens

Snapshots bij een strandwandeling .   Zo gevonden, niets verplaatst….

© Elisabeth Foerier

verdoofd

 

verdoofd

Het is stil
en rustig
nu ook het lijden
niet meer is
en jij bent
waar je wilde zijn

Ooit was je
zwanger van ons…
geboorte als verlossing
nu zijn wij
zwanger van herinneringen
het sterven als verlossing

Het is stil
en rustig
in de verdoving
na de pijn
van een tergend langzaam
afscheid nemen …

© Elisabeth Foerier

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

« Older posts

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑