TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Category: portret

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

verbinding

12_12_DSC_0447 cata_TWEE EENHEID2 / DSC_0447.JPG

soms geef ik een stem
aan wie geen stem
meer heeft
en nooit
echt werd gehoord

zo schenk ik weer leven
aan wie leven gaf
en intussen
dat leven
heeft verlaten

graag smeed ik een band
tussen toen en nu
tussen hen en ons

© Elisabeth Foerier

vergeten

DSC_0413.JPG

de mist in je hoofd
lost even op …
sluiers vallen
en licht komt binnen
in de holen van herinnering

de glans in je
soms droeve ogen
vertelt over
het bezoek aan jou
van hen die niet meer zijn

je geeft me een glimp
van je chaotische verleden
ik wandel even mee
om dan weer te verdwalen
in je brokkelende heden

we delen vreugde
en een schaterlach

de dag

kan niet meer stuk
al is die weer vergeten

© Elisabeth Foerier

blootje

2000_sam.jpg

bolrond en gezond
ontkleed ik je
laagje per laagje

tot tranen toe
ontroer je mij

daar lig je dan
glad en pikant
in je blootje

jij lieve kleine
ui

ontmanteld
neem je me
in het ootje

© Elisabeth Foerier

verhaal

DSC_0430.JPG

je dobbert alsmaar
verder weg van ons
gezamenlijk verhaal

we roepen en
je staart verdwaasd
je kan ons niet meer horen

je bootje kapseist niet
glijdt naar de Stilte
weg van drukte en kabaal

we reiken naar
je hand vol rimpels
de jouwe tast verloren

je schrijft alleen
het slot van jouw verhaal

© Elisabeth Foerier

moe

 

portret_IMG_3832.JPG

 

je ogen sluiten
alsmaar vaker wanneer
ze kijken door het raam

ik ben zo moe
– zeg je ons telkens –
zo moe

ik kan niet langer
op mijn benen staan …

en zittend blijf je nog
een steun voor ons
met elke grap en schaterlach

ik ben zo moe
– zeg je ons telkens –
zo moe

en moeder …

© Elisabeth Foerier

“wie ben je ?” …

wie ben je

“Wie ben je ?” …  vanuit een ander oogpunt bekeken  ….

© Elisabeth Foerier

zien en zijn

2002_10Akw_goua_voll.jpg

je hand
zo mooi
transparant
tast naar de mijne

zijn
is voor jou
een ander zijn
dan lang geleden

zien
is voor jou
niet meer zien
zoals wij het zien

en toch
onze handen
begrijpen
elkaar

© Elisabeth Foerier

 

 

eigen-wijsheid

1996cheekeH96

het leven
marineerde me in
les sauces de la vie’

ik sudderde
en gaarde tot
foe-li-sofie

© Elisabeth Foerier

 

een bosbes

2009_elisa.jpg

mijn oma was een bos-bes

zoet in de omgang was ze

ze paste rond in haar lichaam

het bos was haar biotoop

haar thuis

haar toevluchtsoord

vanuit een wijze bescheidenheid

bracht ze ons de smaak bij van een vol leven

© Elisabeth Foerier

 

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑