TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Page 2 of 4

blootje

2000_sam.jpg

bolrond en gezond
ontkleed ik je
laagje per laagje

tot tranen toe
ontroer je mij

daar lig je dan
glad en pikant
in je blootje

jij lieve kleine
ui

ontmanteld
neem je me
in het ootje

© Elisabeth Foerier

graf

herstblad_2015

blijf jij maar lekker slapen
onder dit gele bladerdek
de zon zal het verwarmen

blijf jij maar altijd slapen
onder dit dorre grasgewas
de wind zal het zacht strelen

in mijn doen en laten
ben jij bij mij
en zal ik bij je zijn

© Elisabeth Foerier

1996HEDEN96.jpg

“Wat uit een appelzaadje groeit, kan geen perenboom worden …”

Elisabeth Foerier

© Elisabeth Foerier

 

cadans

IMG_20160917_180524_cadans

cadans
de juiste pas
in het juiste ritme
als tekens
dansen over zand
en sporen trekken
tot warme woorden

cadans
van gedachten
golvend in
ritme in
letters en woorden

woorden als wolken
zwellen en drijven
lossen op in mist
druppelen in letters
stranden
verzanden
verdrinken

cadans

© Elisabeth Foerier

 

tijd

wat doen wij met onze tijd ?
wat doet de tijd met ons ?

© Elisabeth Foerier

verhaal

DSC_0430.JPG

je dobbert alsmaar
verder weg van ons
gezamenlijk verhaal

we roepen en
je staart verdwaasd
je kan ons niet meer horen

je bootje kapseist niet
glijdt naar de Stilte
weg van drukte en kabaal

we reiken naar
je hand vol rimpels
de jouwe tast verloren

je schrijft alleen
het slot van jouw verhaal

© Elisabeth Foerier

pauzeknop

20160817_pauzeknop

klik
een tik
op de pauzeknop

blog-stop
stil leeglopen
om rustend te zien
en te laten zijn
om te wachten
op resonanties
terwijl de tijd
het even overneemt

© Elisabeth Foerier

kermis

post20160711_kermis

ju, ju, paardje,
kindje wil vooruit,
blijft maar rondjes draaien,
naar het kwastje graaien …

ju, ju, kindje,
paardje knarsetandt,
kindje wil geen kindje blijven,
molentje draait constant …

ju, ju, mensen,
draai rond en ren je vast,
mensje wil het paardje temmen
mensje is de kwast …

© Elisabeth Foerier

licht en duister

IMG_1074bew.jpg

zie
mijn woorden
hangen in de bomen
en willen nog niet
naar beneden komen
ik laat ze spelen
in het licht
ze flirten
met
het
duister
niemand
die hen
iets
verplicht
en straks
kruipen ze
in mijn hoofd
dat hebben ze me toch beloofd

© Elisabeth Foerier

moe

 

portret_IMG_3832.JPG

 

je ogen sluiten
alsmaar vaker wanneer
ze kijken door het raam

ik ben zo moe
– zeg je ons telkens –
zo moe

ik kan niet langer
op mijn benen staan …

en zittend blijf je nog
een steun voor ons
met elke grap en schaterlach

ik ben zo moe
– zeg je ons telkens –
zo moe

en moeder …

© Elisabeth Foerier

papa

CIRKEL

op de plaats
waar ik ter wereld kwam
was jij de eerste mens
om mij in je armen te sluiten

op diezelfde plek
heb ik jou voor het laatst
in mijn armen gehouden
toen jij deze wereld verliet

welkom en afscheid
liggen dicht bij elkaar
wat hen bindt
is een zucht

een eerste of een laatste

© Elisabeth Foerier

ruimtecirkel

DSC_0400.JPG

uit de ruimte van het niets
groeit het leven
naar de ruimte van de tijd
en vult zich met de adem
van het universum

 

DSC_0415.JPGruimte om te kiezen
voor zien en zijn
voor verwondering
voor verbeelding
voor een open geest

DSC_0430.JPG

ruimte als levensverhaal
waarin we spelen en leren
groeien en bloeien
beminnen, luisteren, begrijpen
rusten en berusten

DSC_0414.JPG

na de tijd die ruimte was
verlaat de laatste adem
zijn tijdelijke ruimte
het leven glijdt naar de cirkel
van de kringloop leven-dood-leven

© Elisabeth Foerier

Met onder meer deze afbeeldingen en teksten nam ik recent deel aan een groepstentoonstelling van acht grafici.

« Older posts Newer posts »

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑