TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Tag: afscheid (page 1 of 2)

reünie

reünie

Mysterie I , monotype

ze zaten aan de tafel
vijf kinderen bij elkaar
een zachte wenk van mama
in zusjes’ handgebaar
een lichtje van de papa
in broertjes fonkel ogen

ze zaten aan de tafel
en zagen bij mekaar
de sterke neus van mama
hun dunne grijze haar
de rimpeltjes van papa
in meer dan een gebaar

ze zaten aan de tafel
en lachten met mekaar
twee oma’s en drie opa’s
vijf wezen die wel wisten
hoe ze hun ouders misten
aan de grote tafel daar …

   © Elisabeth Foerier

moeder maria

MARIA.     Olie op doek, 1997, © Elisabeth Foerier

 

De dag dat ik
in deze wereld gleed
vanuit je duistere buik
heb ik naar lucht gehapt
als een vis die
op het droge kwam …

ik was er bij in mei
toen jij
als een vis op het droge
nog twee keer hapte naar lucht
om dan in een duisternis
te glijden voor altijd

maar is dat zo ?

sindsdien
heb ik je vaak zien komen
in mijn nachtelijke dromen
in licht gehuld
en met een warme lach…

© Elisabeth Foerier

verdoofd

 

verdoofd

Het is stil
en rustig
nu ook het lijden
niet meer is
en jij bent
waar je wilde zijn

Ooit was je
zwanger van ons…
geboorte als verlossing
nu zijn wij
zwanger van herinneringen
het sterven als verlossing

Het is stil
en rustig
in de verdoving
na de pijn
van een tergend langzaam
afscheid nemen …

© Elisabeth Foerier

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

zeereis

Heb mijn woorden aan de zee toevertrouwd
op papier van pulp van hout

Het water heeft ze week gestreeld
en gulzig meegenomen…

 

© Elisabeth Foerier

 

vergeten

DSC_0413.JPG

de mist in je hoofd
lost even op …
sluiers vallen
en licht komt binnen
in de holen van herinnering

de glans in je
soms droeve ogen
vertelt over
het bezoek aan jou
van hen die niet meer zijn

je geeft me een glimp
van je chaotische verleden
ik wandel even mee
om dan weer te verdwalen
in je brokkelende heden

we delen vreugde
en een schaterlach

de dag

kan niet meer stuk
al is die weer vergeten

© Elisabeth Foerier

graf

herstblad_2015

blijf jij maar lekker slapen
onder dit gele bladerdek
de zon zal het verwarmen

blijf jij maar altijd slapen
onder dit dorre grasgewas
de wind zal het zacht strelen

in mijn doen en laten
ben jij bij mij
en zal ik bij je zijn

© Elisabeth Foerier

verhaal

DSC_0430.JPG

je dobbert alsmaar
verder weg van ons
gezamenlijk verhaal

we roepen en
je staart verdwaasd
je kan ons niet meer horen

je bootje kapseist niet
glijdt naar de Stilte
weg van drukte en kabaal

we reiken naar
je hand vol rimpels
de jouwe tast verloren

je schrijft alleen
het slot van jouw verhaal

© Elisabeth Foerier

papa

CIRKEL

op de plaats
waar ik ter wereld kwam
was jij de eerste mens
om mij in je armen te sluiten

op diezelfde plek
heb ik jou voor het laatst
in mijn armen gehouden
toen jij deze wereld verliet

welkom en afscheid
liggen dicht bij elkaar
wat hen bindt
is een zucht

een eerste of een laatste

© Elisabeth Foerier

gedanst

Reach97.12

vannacht
heb ik met hem gedanst
in een stevige greep
in een warme omhelzing

ik heb je gemist – zegde hij
ik jou ook – zei ik

we voelden even verdriet
en wisten niet
wat nog te vertellen

heerlijk wonder
hoe iemand
jaren na zijn dood
zo echt en warm
zo tastbaar en zonder pijn
aanwezig kan zijn

© Elisabeth Foerier

nooit eerder

20151029_IMG_0907

nooit eerder zag ik
zoveel schoonheid
in je ogen
dat lichte blauw
waarin het eeuwige weergalmt

nooit eerder was ik
zo dicht bij
ons afscheid
zo kinderlijk benauwd
om ooit ook jou te laten gaan

nooit eerder heb ik
zo intens beseft dat jij
die ons het leven hebt geschonken
ons ook voorbij de dood
in leven  houden zal

© Elisabeth Foerier

soms

2001_MG_1341.JMG

soms zie ik
nog lichtjes
in je ogen schijnen
terwijl het voor jou
steeds donkerder lijkt

soms kruis ik
je blik met
een leegte daarachter
terwijl je glimlach
onze dag weer verrijkt

soms wil ik
zo graag
die vrouw weer herkennen
en hoop dat mijn hart
nog het jouwe bereikt

© Elisabeth Foerier

(blogpost van 2015-12-15)

Older posts

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑