TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Tag: leven (page 1 of 3)

geschonden

geschonden

geschonden

wat geschonden is
kan zoveel
schoonheid geven

wie getekend is
is kunstig
mooi

verdriet
staat het geluk
niet in de weg

de vreugde
laat zich plukken
in de warmste serres
van het hart

 

© Elisabeth Foerier

 

gemak

gemak

gemak

een slak
kruipt op haar dooie gemak
en onverdroten…

ze komt er
net zo goed als een kikker

ondertussen
heeft ze intens genoten….

 

© Elisabeth Foerier

weten

weten, foto

weten

we kijken
en denken
ik weet het wel
we zien niet
dat we
niet weten

ons moeder
zei steeds weer :
’t is MAAR
een gedacht
zij heeft het dus
altijd geweten…

© Elisabeth Foerier

moeder maria

MARIA.     Olie op doek, 1997, © Elisabeth Foerier

 

De dag dat ik
in deze wereld gleed
vanuit je duistere buik
heb ik naar lucht gehapt
als een vis die
op het droge kwam …

ik was er bij in mei
toen jij
als een vis op het droge
nog twee keer hapte naar lucht
om dan in een duisternis
te glijden voor altijd

maar is dat zo ?

sindsdien
heb ik je vaak zien komen
in mijn nachtelijke dromen
in licht gehuld
en met een warme lach…

© Elisabeth Foerier

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

dementie

 

dementie

wij zijn zo
bevreesd
voor dementie
maar kijk …

midden in het
niet meer weten
in de kern van vergeten
schuilt een frisse vreugde

wie achterblijft
ervaart een last

wie midden in zit
kijkt verrast
reist zonder tijdsbesef
en wint het NU
ervaart genot
dat wij niet kennen

is er minder pijn
in dit anders zijn …

© Elisabeth Foerier

 

schaduw

“Onze schaduw danst tussen licht en duister. Zij is onze bondgenote…”
Elisabeth Foerier

© Elisabeth Foerier

 

voornemen

post20161231_voornemen

© Elisabeth Foerier

verbinding

12_12_DSC_0447 cata_TWEE EENHEID2 / DSC_0447.JPG

soms geef ik een stem
aan wie geen stem
meer heeft
en nooit
echt werd gehoord

zo schenk ik weer leven
aan wie leven gaf
en intussen
dat leven
heeft verlaten

graag smeed ik een band
tussen toen en nu
tussen hen en ons

© Elisabeth Foerier

vergeten

DSC_0413.JPG

de mist in je hoofd
lost even op …
sluiers vallen
en licht komt binnen
in de holen van herinnering

de glans in je
soms droeve ogen
vertelt over
het bezoek aan jou
van hen die niet meer zijn

je geeft me een glimp
van je chaotische verleden
ik wandel even mee
om dan weer te verdwalen
in je brokkelende heden

we delen vreugde
en een schaterlach

de dag

kan niet meer stuk
al is die weer vergeten

© Elisabeth Foerier

tijd

wat doen wij met onze tijd ?
wat doet de tijd met ons ?

© Elisabeth Foerier

verhaal

DSC_0430.JPG

je dobbert alsmaar
verder weg van ons
gezamenlijk verhaal

we roepen en
je staart verdwaasd
je kan ons niet meer horen

je bootje kapseist niet
glijdt naar de Stilte
weg van drukte en kabaal

we reiken naar
je hand vol rimpels
de jouwe tast verloren

je schrijft alleen
het slot van jouw verhaal

© Elisabeth Foerier

Older posts

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑