TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Tag: poëzie (page 1 of 3)

reünie

reünie

Mysterie I , monotype

ze zaten aan de tafel
vijf kinderen bij elkaar
een zachte wenk van mama
in zusjes’ handgebaar
een lichtje van de papa
in broertjes fonkel ogen

ze zaten aan de tafel
en zagen bij mekaar
de sterke neus van mama
hun dunne grijze haar
de rimpeltjes van papa
in meer dan een gebaar

ze zaten aan de tafel
en lachten met mekaar
twee oma’s en drie opa’s
vijf wezen die wel wisten
hoe ze hun ouders misten
aan de grote tafel daar …

   © Elisabeth Foerier

geschonden

geschonden

geschonden

wat geschonden is
kan zoveel
schoonheid geven

wie getekend is
is kunstig
mooi

verdriet
staat het geluk
niet in de weg

de vreugde
laat zich plukken
in de warmste serres
van het hart

 

© Elisabeth Foerier

 

weten

weten, foto

weten

we kijken
en denken
ik weet het wel
we zien niet
dat we
niet weten

ons moeder
zei steeds weer :
’t is MAAR
een gedacht
zij heeft het dus
altijd geweten…

© Elisabeth Foerier

moeder maria

MARIA.     Olie op doek, 1997, © Elisabeth Foerier

 

De dag dat ik
in deze wereld gleed
vanuit je duistere buik
heb ik naar lucht gehapt
als een vis die
op het droge kwam …

ik was er bij in mei
toen jij
als een vis op het droge
nog twee keer hapte naar lucht
om dan in een duisternis
te glijden voor altijd

maar is dat zo ?

sindsdien
heb ik je vaak zien komen
in mijn nachtelijke dromen
in licht gehuld
en met een warme lach…

© Elisabeth Foerier

verdoofd

 

verdoofd

Het is stil
en rustig
nu ook het lijden
niet meer is
en jij bent
waar je wilde zijn

Ooit was je
zwanger van ons…
geboorte als verlossing
nu zijn wij
zwanger van herinneringen
het sterven als verlossing

Het is stil
en rustig
in de verdoving
na de pijn
van een tergend langzaam
afscheid nemen …

© Elisabeth Foerier

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

dementie

 

dementie

wij zijn zo
bevreesd
voor dementie
maar kijk …

midden in het
niet meer weten
in de kern van vergeten
schuilt een frisse vreugde

wie achterblijft
ervaart een last

wie midden in zit
kijkt verrast
reist zonder tijdsbesef
en wint het NU
ervaart genot
dat wij niet kennen

is er minder pijn
in dit anders zijn …

© Elisabeth Foerier

 

vergeten

DSC_0413.JPG

de mist in je hoofd
lost even op …
sluiers vallen
en licht komt binnen
in de holen van herinnering

de glans in je
soms droeve ogen
vertelt over
het bezoek aan jou
van hen die niet meer zijn

je geeft me een glimp
van je chaotische verleden
ik wandel even mee
om dan weer te verdwalen
in je brokkelende heden

we delen vreugde
en een schaterlach

de dag

kan niet meer stuk
al is die weer vergeten

© Elisabeth Foerier

cadans

IMG_20160917_180524_cadans

cadans
de juiste pas
in het juiste ritme
als tekens
dansen over zand
en sporen trekken
tot warme woorden

cadans
van gedachten
golvend in
ritme in
letters en woorden

woorden als wolken
zwellen en drijven
lossen op in mist
druppelen in letters
stranden
verzanden
verdrinken

cadans

© Elisabeth Foerier

 

verhaal

DSC_0430.JPG

je dobbert alsmaar
verder weg van ons
gezamenlijk verhaal

we roepen en
je staart verdwaasd
je kan ons niet meer horen

je bootje kapseist niet
glijdt naar de Stilte
weg van drukte en kabaal

we reiken naar
je hand vol rimpels
de jouwe tast verloren

je schrijft alleen
het slot van jouw verhaal

© Elisabeth Foerier

kermis

post20160711_kermis

ju, ju, paardje,
kindje wil vooruit,
blijft maar rondjes draaien,
naar het kwastje graaien …

ju, ju, kindje,
paardje knarsetandt,
kindje wil geen kindje blijven,
molentje draait constant …

ju, ju, mensen,
draai rond en ren je vast,
mensje wil het paardje temmen
mensje is de kwast …

© Elisabeth Foerier

licht en duister

IMG_1074bew.jpg

zie
mijn woorden
hangen in de bomen
en willen nog niet
naar beneden komen
ik laat ze spelen
in het licht
ze flirten
met
het
duister
niemand
die hen
iets
verplicht
en straks
kruipen ze
in mijn hoofd
dat hebben ze me toch beloofd

© Elisabeth Foerier

Older posts

© 2017 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑