TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

papa (vervolg 1)

Papa (vervolg 1)

CHI , olie op doek

zaaien en oogsten
was je lieve leven
je hebt het beste
van jezelf gegeven
wij plukken de vruchten
nog elk dag

vier jaar reeds
ben je voorgoed op reis
al lijkt het voor ons
sedert gisteren

je boodschap aan ons was :
“wees goed voor elkander”

woorden die trillen op
het geluid van de stilte
‘the sound of silence”
je nieuwe thuis …

© Elisabeth Foerier

 

mama (vervolg 1)

mama ( vervolg 1)

dag op dag
een jaar geleden
ben je zachtjes
weggegleden
in de plooien van
onze geschiedenis

je zei :
hebt geen verdriet
om mij
ik ben blij
met het leven
dat ik had …

verdriet laat zich niet leiden
je kan het niet vermijden
maar het slijt

wat niet wegebt
is het missen
voor altijd …

© Elisabeth Foerier

 

strandsculpturen

 

© Elisabeth Foerier

goed genoeg

 Het vraagt
moed
om
“goed genoeg”
te durven
zijn …

© Elisabeth Foerier

weggelopen

ademruimte

‘ademruimte I’

als woorden
weggelopen zijn,
krijgt het beeld
een verhaal …

een heel
ander verhaal

© Elisabeth Foerier

stilte

stilte

stilte en eenvoud
volstaan
om te zijn
zonder meer

stilte

© Elisabeth Foerier

kronkels

KRONKELS

KRONKELS

… als je in het donker ligt
met je ogen dicht
dan gaan de deuren
van het denken open
en komen kromme
kronkels van gedachten
naar buiten gekropen …

© Elisabeth Foerier

momentum

bron

Bron, monotype

het verleden vervaagt
en de toekomst daagt
nu

het nu
als momentum
als fundament
voor een toekomst
vol schoonheid
vol warmte en mededogen …

het nu
zal morgen
verleden zijn

verleden vervaagt
met weer een toekomst
die daagt
in het nu

© Elisabeth Foerier

aan de lezer …

harmonie

Harmonie,  monotype

aan de lezer

om de wensen te verwoorden

bij de wende van het jaar …

© Elisabeth Foerier

strandgrafiek

De zee als grafisch kunstenares …

© Elisabeth Foerier

reünie

reünie

Mysterie I , monotype

ze zaten aan de tafel
vijf kinderen bij elkaar
een zachte wenk van mama
in zusjes’ handgebaar
een lichtje van de papa
in broertjes fonkel ogen

ze zaten aan de tafel
en zagen bij mekaar
de sterke neus van mama
hun dunne grijze haar
de rimpeltjes van papa
in meer dan een gebaar

ze zaten aan de tafel
en lachten met mekaar
twee oma’s en drie opa’s
vijf wezen die wel wisten
hoe ze hun ouders misten
aan de grote tafel daar …

   © Elisabeth Foerier

twijfelboom

Stoere boleik kan niet kiezen tussen zomer en herfst …

 

« Older posts

© 2018 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑