TEKENECHOS

ZIEN en ZIJN in tekst en beeldtaal

Tag: leven (page 1 of 2)

goed genoeg

 Het vraagt
moed
om
“goed genoeg”
te durven
zijn …

© Elisabeth Foerier

stilte

stilte

stilte en eenvoud
volstaan
om te zijn
zonder meer

stilte

© Elisabeth Foerier

momentum

bron

Bron, monotype

het verleden vervaagt
en de toekomst daagt
nu

het nu
als momentum
als fundament
voor een toekomst
vol schoonheid
vol warmte en mededogen …

het nu
zal morgen
verleden zijn

verleden vervaagt
met weer een toekomst
die daagt
in het nu

© Elisabeth Foerier

reünie

reünie

Mysterie I , monotype

ze zaten aan de tafel
vijf kinderen bij elkaar
een zachte wenk van mama
in zusjes’ handgebaar
een lichtje van de papa
in broertjes fonkel ogen

ze zaten aan de tafel
en zagen bij mekaar
de sterke neus van mama
hun dunne grijze haar
de rimpeltjes van papa
in meer dan een gebaar

ze zaten aan de tafel
en lachten met mekaar
twee oma’s en drie opa’s
vijf wezen die wel wisten
hoe ze hun ouders misten
aan de grote tafel daar …

   © Elisabeth Foerier

twijfelboom

Stoere boleik kan niet kiezen tussen zomer en herfst …

 

geschonden

geschonden

geschonden

wat geschonden is
kan zoveel
schoonheid geven

wie getekend is
is kunstig
mooi

verdriet
staat het geluk
niet in de weg

de vreugde
laat zich plukken
in de warmste serres
van het hart

 

© Elisabeth Foerier

 

gemak

gemak

gemak

een slak
kruipt op haar dooie gemak
en onverdroten…

ze komt er
net zo goed als een kikker

ondertussen
heeft ze intens genoten….

 

© Elisabeth Foerier

weten

weten, foto

weten

we kijken
en denken
ik weet het wel
we zien niet
dat we
niet weten

ons moeder
zei steeds weer :
’t is MAAR
een gedachte
zij heeft het dus
altijd geweten…

© Elisabeth Foerier

mama

je zocht jaren
naar
wie niet meer waren

je hebt ze gevonden
nu
ben jij niet meer

© Elisabeth Foerier

dementie

 

dementie

wij zijn zo
bevreesd
voor dementie
maar kijk …

midden in het
niet meer weten
in de kern van vergeten
schuilt een frisse vreugde

wie achterblijft
ervaart een last

wie midden in zit
kijkt verrast
reist zonder tijdsbesef
en wint het NU
ervaart genot
dat wij niet kennen

is er minder pijn
in dit anders zijn …

© Elisabeth Foerier

 

vergeten

DSC_0413.JPG

de mist in je hoofd
lost even op …
sluiers vallen
en licht komt binnen
in de holen van herinnering

de glans in je
soms droeve ogen
vertelt over
het bezoek aan jou
van hen die niet meer zijn

je geeft me een glimp
van je chaotische verleden
ik wandel even mee
om dan weer te verdwalen
in je brokkelende heden

we delen vreugde
en een schaterlach

de dag

kan niet meer stuk
al is die weer vergeten

© Elisabeth Foerier

papa

CIRKEL

op de plaats
waar ik ter wereld kwam
was jij de eerste mens
om mij in je armen te sluiten

op diezelfde plek
heb ik jou voor het laatst
in mijn armen gehouden
toen jij deze wereld verliet

welkom en afscheid
liggen dicht bij elkaar
wat hen bindt
is een zucht

een eerste of een laatste

© Elisabeth Foerier

Older posts

© 2018 TEKENECHOS

Theme by Anders NorenUp ↑